در محضر سرور عبادتکنندهگان
این امام همام دوسال از حکومت امیر المومنین ع را درک کردند. بی شک تداوم و بقای قیام حسینی مرهون تلاش و مجاهدتهای امام چهارم شیعیان است. در سال روز میلادش روح و جان خود را در مسیر نسیم روح بخش سخنان الهی او قرار میدهیم. تعجب حضرت قالَ الاْمامُ عَلىّ بنُ الْحسَین، زَیْنُ الْعابدین (عَلَیْهِ السَّلام) : عَجَباً کُلّ الْعَجَبِ لِمَنْ عَمِلَ لِدارِ الْفَناءِ وَتَرَکَ دارَ الْبقاء. امام سجاد(علیه اسلام) فرمود: بسیار عجیب است از کسانى که براى این دنیاى زودگذر و فانى کار مى کنند و خون دل مى خورند ولى آخرت را که باقى و ابدى است رها و فراموش کرده اند. بحارالأنوار: ج 73، ص 127، ح 128. سه ساعت مهم قالَ الاْمامُ عَلىّ بنُ الْحسَین، زَیْنُ الْعابدین (عَلَیْهِ السَّلام) : أشَدُّ ساعاتِ ابْنِ آدَم ثَلاثُ ساعات: السّاعَهُ الَّتى یُعایِنُ فیها مَلَکَ الْمَوْتِ، وَالسّاعَهُ الَّتى یَقُومُ فیها مِنْ قَبْرِهِ، وَالسَّاعَهُ الَّتى یَقِفُ فیها بَیْنَ یَدَیِ الله تَبارَکَ وَتَعالى، فَإمّا الْجَنَّهُ وَإمّا إلَى النّارِ. امام سجاد(علیه اسلام) فرمود: مشکل ترین و سخت ترین لحظات و ساعات دوران ها براى انسان، سه مرحله است: 1 ـ آن موقعى که عزرائیل بر بالین انسان وارد مى شود و مى خواهد جان او را برگیرد. 2 ـ آن هنگامى که از درون قبر زنده مى شود و در صحراى محشر به پا مى خیزد. 3 ـ آن زمانى که در پیشگاه خداوند متعال ـ جهت حساب و کتاب و بررسى اعمال ـ قرار مى گیرد و نمى داند راهى بهشت و نعمت هاى جاوید مى شود و یا راهى دوزخ و عذاب دردناک خواهد شد. بحار الأنوار: ج 6، ص 159، ح 19 نگاه عبادی قالَ الاْمامُ عَلىّ بنُ الْحسَین، زَیْنُ الْعابدین (عَلَیْهِ السَّلام) : نَظَرُ الْمُؤْمِنِ فِى وَجْهِ أخِیهِ الْمُؤْمِنِ لِلْمَوَدَّهِ وَالْمَحَبَّهِ لَهُ عِبادَه. امام سجاد(علیه اسلام) فرمود: نظر کردن مؤمن به صورت برادر مؤمنش از روى علاقه و محبّت عبادت است. تحف العقول: ص 204، بحارالأنوار: ج 78، ص 140، ح 3. حق شکم قالَ الاْمامُ عَلىّ بنُ الْحسَین، زَیْنُ الْعابدین (عَلَیْهِ السَّلام) : وَ أمّا حَقُّ بَطْنِکَ فَأنْ لا تَجْعَلْهُ وِعاءً لِقَلیل مِنَ الْحَرامِ وَ لا لِکَثیر، وَ أنْ تَقْتَصِدَ لَهُ فِى الْحَلالِ. امام سجاد(علیه اسلام) فرمود: حقّى که شکم بر تو دارد این است که آن را ظرف چیزهاى حرام ـ چه کم و چه زیاد ـ قرار ندهى و بلکه در چیزهاى حلال هم صرفه جوئى کنى و به مقدار نیاز استفاده نمائى. تحف العقول: ص 186، بحارالأنوار: ج 71، ص 12، ح 2. ویژگیهای شیعیان آخرالزمان قالَ الاْمامُ عَلىّ بنُ الْحسَین، زَیْنُ الْعابدین (عَلَیْهِ السَّلام) : إذا قامَ قائِمُنا أذْهَبَ اللّهُ عَزَوَجَلّ عَنْ شیعَتِنا الْعاهَهَ، وَ جَعَلَ قُلُوبَهُمْ کُزُبُرِ الْحَدیدِ، وَجَعَلَ قُوَّهَ الرَجُلِ مِنْهُمْ قُوَّةَ أرْبَعینَ رَجُلاً امام سجاد(علیه السلام) فرمود: هنگامى که قائم ما ( حضرت حجّت، روحى له الفداء و عجّ) قیام و خروج نماید خداوند بلا و آفت را از شیعیان و پیروان ما بر مى دارد ودل هاى ایشان را همانند قطعه آهن محکم مى نماید، و نیرو و قوّت هر یک از ایشان به مقدار نیروى چهل نفر دیگران خواهد شد. خصال: ج 2، ص 542، بحارالأنوار: ج 52، ص 316، ح 12 حق فرزند امام سجاد علیه السلام فرمودند: « وَ اَمَّا حقُ وَلَدِکَ فَتَعلَم اَنّه مِنکَ وَ مُضافٍ اِلیکَ فِی عاجِل الدُنیا بِخَیرهِ و شَرِه وَ اِنَّکَ مَسئُول عَما وَلیتَّه مِن الاَدب وَ الدَلالِة عَلی ربه و المَعونة لَه عَلی طاعَته فیک وَ فی نَفِسهِ فمثابٌ عَلی ذلِکَ و مُعاقَب فَاعمَل فِی اَمره عَمَل المُتزین بِحُسن اَثَره عَلَیه فِی عاجِل الدُنیا المُعذّر اِلی ربِه فِیما بَینَکَ وَ بَینُهُ بِحُسنِ القیامِ عَلیهِ و الاَخذِلَهَ مِنهُ و لا قوة اِلاَّ بالله » و اما حق فرزندت این است که بدانی او از تو و وابسته به توست در زندگی دنیا و خیر و شرش با توست و تو مسئولیت سرپرستی او را از حسن تربیت و راهنمایی او به سوی خدای عز و جل و کمک بر طاعت و فرمانبرداری خدا به عهده داری.سپس در صورت انجام این مسئولیت ثواب می بری و در صورت کوتاهی کیفر می شوی. پس درباره او به گونه ای رفتار کن که خوبی اثر او در دنیا مشهود و در پیشگاه پروردگار عذری بین تو و او باشدبه سبب سرپرستی خوبی که از او کردی و نتیجه ای که از او گرفتی، کمکی جز از ناحیه خداوند نیست. رساله حقوق امام سجاد علیه السلام شرح نراقی خداوند از چه کسی راضی است امام سجاد علیه السلام فرموده اند: « وَ اِنَّ اَرضاکُم عِند اللهِ اَسبِقَکُم عَلی عِیاله » خداوند از مردانی راضی تر است که در مخارج عائله گشایش دهند. بحار ج 104 ص73 به نقل از رساله امام سجاد علیه السلام، شرح نراقی بزرگترین علم امام زین العابدین علیه السلام از رسول اکرم صلى الله علیه و آله نقل مىکند که فرمود: "مَن اَعطاهُ الله القرآن فَرَأى انّ احداً اُعطِىَ اَفضَلَ مِمّا اُعطَى فَقَد صَغّر عظیماً و عظّم صغیراً"؛ شخصى را که خداوند به او دانش قرآنى عطا نموده، اگر تصوّرش این باشد که کسى را بهتر از این عطاى الهى دادهاند، در حقیقت بزرگى را کوچک شمرده و کوچکى را بزرگ دانسته است.(2) . اصول کافى، ج 2، ص 605، باب فضل حامل القرآن، ح
كليه حقوق براي میبد آدینه محفوظ مي باشد، استفاده از مطالب با ذكر منبع بلامانع است.
|