رئیس جامعة المصطفی در نشستی علمی به بررسی آگاهی های درونی آدمی و رابطه آن با تذکرات قرآنی پرداخت.

به گزارش میبد آدینه به نقل از مرکز خبر حوزه، آیت الله اعرافی، در ادامه سلسله نشست های تفسیر تربیتی قرآن کریم که در سالن اجتماعات انجمن های علمی حوزه برگزار شد، اظهار داشت:آگاهی هایی در درون آدمی وجود دارد که به تذکر مرتبط است.

وی افزود: بخشی از آیات قرآن کریم که در باره تذکر و یادآوری آمده اند، در ارتباط با آگاهی بخشی های ابتدایی نسبت به اصول و مبانی دینی است.

این استاد حوزه گفت: با فرض این که حداقل بخشی از این آیات، شامل آگاهی بخشی نسبت به معارف دینی است، باید بررسی کرد که این تذکر در معنای حقیقی می‌باشد یا مجازی است.

آیت الله اعرافی، اظهار داشت: اگر این مقدمه‌ها را فرض گرفتیم که تذکر در آگاهی بخشی  و بیدار سازی اولیه به کار رفته است و هم به معنای حقیقی به کار می رود، آن وقت نتیجه ای که این مقدمات می دهد، در وجود آدمی یک معرفت و شناختی نسبت به این معارف وجود دارد.

عضو جامعه مدرسین، گفت: مرتبه‌ای از این وجود و معارف و شناخت ها به عنوان سرمایه های درونی انسان که مورد توجه نیست، و دین، کتب و رسل می آیند و آن را به ذکر می آورند.

وی افزود: این آگاهی ها و مقدماتش نتیجه اش وجود دارد، اما این علم، علم اجمالی و ارتکاذی است، نه علم بالفعل؛ یعنی علمش وجود دارد، اما علم به علم نیست و حالت اجمال دارد.

آیت الله اعرافی ادامه داد: در مرحله سوم آگاهی‌هایی بالفعل و تفصیلی است، و بدون این که ارسال رسل و انزال کتب و تنبیهات بیرونی باشد، در وجود انسان هم به طور بالفعل وجود دارد.

وی خاطرنشان کرد: تقسیم بندی‌ها از آن جهت است که میزان توجه ما در یک سطح نیست و مراتبی برای آن متصور است.

اعرافی، بیان داشت: آگاهی های ما نسبت به خدا و مسائل دینی، از مرحله قبل از خلقت است، اما این حالت نسیان دارد، چرا که با عوامل خارجی تداخل پیدا می کند و معارف دینی و قرآن می آید و این غفلت ها را به ذکر، هدایت می کند.

عضو جامعه مدرسین، گفت: می‌توانیم به حالت التزامی یا اقتضاء، بگوییم که آیات اشاره دارد که نسبت به اصول و مبانی دینی بشر دارای معرفت هایی است که به صورت بالفعل هم وجود دارد و دین می آید همین صورت های بالفعل را که حالت نسیان و غفلت بر آن عارض می شود، ذکر بر آن قرار می دهد.

رئیس جامعة المصطفی، تصریح کرد: از میان تمامی مفوضات متصور برای آیات، دو فرض قطعا در سلسله آیات وجود دارد، یعنی شناخت ما نسبت به این اصول به صورت بالفعل است، اما می توانیم بگوییم که این شناخت بالاجمال یا به تفسیر است.

وی اظهار داشت: دین مجموعه ذخائری از آگاهی‌ها و شناخت هاست که نسیان های عمیق و سطحی نسبت به آن وجود دارد که دین می آید و آن ها را روشن می کند.

این استاد حوزه، گفت: علاوه بر این که آگاهی های بالقوه دلالت اقتضاء بر آگاهی های بالفعل دارد که در مقام نسیان و غفلت قرار می گیرد و دین آن را به ذکر می آورد.

آیت الله اعرافی گفت: دلالت اقتضاء این آیه، یکی این است که این آگاهی ها وجود دارد و دلالت دوم این است که این آگاهی ها در یک محاقی از نسیان و غفلت می تواند باشد، یعنی می تواند نوعی حالت ناخودآگاه داشته باشد، و البته این ناخودآگاهی است که می تواند تبدیل به خودآگاهی شود.